Δυο χρόνια μετά και τα συναισθήματα που κυριαρχούν στη χώρα μας, είναι ακόμα ο φόβος, ο θυμός, η οργή και η θλίψη. Τα άπειρα «Γιατί;» των οικογενειών των θυμάτων, των επιζώντων και των υπολοίπων πολιτών, αντιμετωπίζονται από το κράτος μας με ειρωνεία και κοροϊδία, αποκαλώντας το δυστύχημα «ανθρώπινο λάθος». Δυο χρόνια μετά, λένε ψέματα και αρνούνται να πάρουν την ευθύνη για κάτι που οι ίδιοι προκάλεσαν. Ευτυχώς για εμάς, δυστυχώς για εκείνους, βγήκαν στη φορά στοιχεία που επιβεβαιώνουν όλο και περισσότερο την συγκάληψη που συνέβη. Η αλλοίωση των αποδεικτικών στοιχείων στον τόπο του εγκλήματος, τσιμέντωμα δηλαδή του δρόμου, λίγες μέρες μετά το συμβάν, το παράνομο φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας που περιείχε εύφλεκτο υλικό το οποίο προκάλεσε δεύτερη έκρηξη κ.α. Άνθρωποι έμαθαν πως αν το υλικό αυτό δεν υπήρχε, 30 από τους 57 ανθρώπους που έχασαν την ζωή τους εκεί, θα ήταν εδώ μαζί μας σήμερα. Τα παιδιά αυτά ΚΑΗΚΑΝ ΖΩΝΤΑΝΑ και η κυβέρνηση της χώρας μας ειρωνεύεται τους γονείς των θυμάτω...