ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ

 

  21^ος αιώνας και ο κόσμος γύρω συνεχίζει να καλπάζει. Η εξέλιξη, ασταμάτητο φαινόμενο, ακόμα και αν κάποιες φορές δεν είναι ευχάριστο. Ποιος θα πίστευε ότι οι επιστήμονες θα κατάφερναν να φτιάξουν τεχνητούς ανθρώπους - ναι στο ΑΙ αναφέρομαι- ; Ο κόσμος, λοιπόν, αλλάζει και οι νέες εποχές γίνονται παλιές, με αποτέλεσμα να μεταφέρονται στις μικρότερες ηλικίες. Βλέπουμε παιδιά 13 ετών να υιοθετούν συνήθειες στην καθημερινότητά τους ίδιες με αυτές ενός 20χρονου πριν μια πενταετία. Η πιο έντονη αλλαγή είναι η ανάγκη για ένα καλοστημένο «φαίνεσθαι».

              Μια προσεγμένη, καλοσυστημένη εξωτερική εμφάνιση και μια μεγάλη, ευπρόσδεκτη εικόνα έχει πια μεγαλύτερη αξία από μια πολυσύνθετη, καλλιεργημένη προσωπικότητα. Η ανάγκη για πνευματική καλλιέργεια βρίσκεται σε αυτό το συρτάρι με τα ρούχα που περιμένουν να ξαναφορεθούν, όταν θα θεωρούνται “vintage”. Μεγάλο μέρος μαθητών δεν ενδιαφέρονται για το πως θα  μπορούσαν να επιτύχουν στο μέλλον, επαγγελματικά ή προσωπικά. Να αναπτύξουν δεξιότητες που προσδίδουν χαρακτήρα και να αποκτήσουν εμπειρίες ζωής. Να γνωρίσουν άλλους τομείς και να αρπάξουν ερεθίσματα από το περιβάλλον τους, ώστε, τουλάχιστον, να καταφέρουν να καταλάβουν τον ίδιο τους τον εαυτό.

               Μέχρι πριν λίγες χιλιετίες, αγωνία του ανθρώπου ήταν να επιβιώσει την μέρα από τους εχθρούς-ζώα και να βρει τροφή για να μην λιμοκτονήσει. Σήμερα, οι νέοι αφιερώνουν αμέτρητο χρόνο, ώστε να είναι προσιτοί και να νιώθουν κοινωνικά αποδεκτοί, επειδή κατάφεραν να πάρουν εκείνα τα παπούτσια που είναι στην μόδα. Βασική τους έγνοια είναι αν ήταν ωραίο το ¨στόρι¨ τους στο Instagram για να προσελκύσει αυτόν/αυτήν που τους ενδιαφέρει. Αμυντική ασπίδα του μεγαλύτερου πληθυσμού των αγοριών είναι τα τσαντάκια πολυτελών εταιρειών που κρέμονται από τον λαιμό τους και των κοριτσιών, τα πανομοιότυπα ρούχα επηρεασμένα από το “Fast Fashion”, στα οποία βασίζουν τις προσωπικότητές τους. Συμπαιρένωντας, για να είσαι “κάτι”, πρέπει τα θέλω σου να συμβαδίζουν με της μάζας ή να ταυτίζονται με τις τάσεις της τότε χρονικής περιόδου. 

                Εκτός από την υλική φιγούρα, παίζουν σημαντικό ρόλο και οι ανάλογες ιδεολογίες και πεποιθήσεις. Για παράδειγμα, δεν είναι σωστό να ακούς ροκ μουσική όταν όλοι ακούνε "τραπ". Όπως δεν είναι και σωστό να είσαι σκακιστής σε ένα σύνολο ποδοσφαιριστών. Έτσι, είναι αλλόκοτο κάποιος να θέλει να μελετήσει 10+ χρόνια για να χτίσει μια επαγγελματική καριέρα, όταν μπορεί να γίνει πρωταθλητής στο Fortnite ή στο LOL (δημοφιλής ηλεκτρονικά παιχνίδια για το 2023). Παρατηρείται, έτσι, ένα φαινόμενο στο οποίο μαθητές ,είτε χαμηλών δυνατοτήτων είτε έλλειψη προσοχής, αποτυγχάνουν σκοπίμως ώστε να θεωρούνται “cool” και “μάγκες”. Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργούνται εκπαιδευτικά κενά, με αποτέλεσμα να γεννιούνται συναισθήματα απαισιοδοξίας και μειονεξίας. «Δεν είμαι αρκετά καλός/ή», «τώρα είναι πολύ αργά», «δεν είναι αυτά για εμένα» είναι οι βασικότερες φράσεις που χρησιμοποιούν οι νέοι για να δικαιολογηθούν και να αποφύγουν την εργασία. Το προφανές αποτέλεσμα: γίνονται ανήμποροι για να αντιμετωπίσουν τις απαιτήσεις των πανελλαδικών εξετάσεων, οπότε αρχίζουν την προσωρινή εργασία.

                Αν γινόταν μια δημοσκόπηση μεταξύ των νέων, οι περισσότεροι θα έλεγαν ότι στόχος τους είναι να αποκτήσουν πολλά χρήματα. Αυτό, συνήθως, σκοπεύουν να το επιτύχουν ή με κάποια παράνομη δραστηριότητα ή μέσω ηλεκτρονικών κερδοφόρων παιχνιδιών – τουλάχιστον αυτή πιστεύω είναι η Μεγάλη Ιδέα-. Εξαιτίας της ελλιπούς ασχολίας τους με εκπαιδευτικούς φορείς, απορρίπτουν την αυστηρή επαγγελματική αποκατάσταση και αδυνατούν να αναπτύξουν σχέσεις. Πιο συγκεκριμένα, δεν καλλιεργούν δεξιότητες με τις οποίες θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ερωτική, φιλική ή ακόμη και οικογενειακή σύνδεση. Γενικότερα, πιστεύουν στο διάσημο «ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΦΕΡΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ».

 

Main point: Χάνονται τα ουσιώδη πρότυπα και εμφανίζονται τα διαδικτυακά είδωλα, με αποτέλεσμα να διαφοροποιείται η ποιότητα των θέλω των νέων, καλώς ή κακώς.

 

Υ.Σ. Αυτό το άρθρο δεν έχει στόχο να προσβάλει ή να υποτιμήσει, αλλά να κινητοποιήσει και να ευαισθητοποιήσει όσους έχουν δυνατότητες να κάνουν την διαφορά αν σκεφτούν ρεαλιστικά. Ο καθένας κάνει τις επιλογές του, και δικαίωμά του είναι, αρκεί να είναι πραγματικά δικές του και να μπορεί να τις υποστηρίξει.

Κάλλια